Στο μουσικό σχολείο Δράμας, όπως μάλλον και σε κάθε μουσικό σχολείο, η μουσική γίνεται μέρος της ζωής των μαθητών. Εξάλλου ο λόγος που βρίσκονται εδώ είναι ακριβώς επειδή αγαπούν τη μουσική όχι μόνο σαν χόμπι αλλά σαν τρόπο ζωής. Έχει ενδιαφέρον λοιπόν να ξεκινήσει αυτή η ηλεκτρονική εφημερίδα, εστιάζοντας σε αυτό ακριβώς: στους ίδιους τους μαθητές και στην αγάπη τους γι αυτό που επέλεξαν.
Σε μια ώρα μαθήματος που αφιερώσαμε στην ακρόαση μουσικών αποσπασμάτων από διάφορα μέρη του κόσμου, κάποιοι μαθητές μας έγραψαν τί σημαίνει γι αυτούς η μουσική.
“Η μουσική με κάνει απλά να χαλαρώνω, να σκέφτομαι ξέγνοιαστα πράγματα και πολύ απλά να χαίρομαι χωρίς να ξέρω τί μου συμβαίνει. Σαν να ταξιδεύω από έναν τόπο σε έναν άλλο χωρίς να σταματάω πουθενά και να συνεχίζω, να συνεχίζω…
Αυτό είναι για μένα η μουσική
Νίκος Πάυλου, α’4
“Μουσική είναι… ακόμη δεν ξέρω. Δηλαδή κανένας δεν ξέρει.. Αν δεν υπήρχε η μουσική δεν θα υπήρχαμε ούτε εμείς… Κανένας όμως δεν μπορεί να προσδιορίσει τί είναι η μουσική!”
Ιάσονας Τακετζίδης, α’4
“Η μουσική είναι αυτό που σου θυμίζει να κοιτάς τα άστρα και να ακούς τον ήχο της φωτιάς. Είναι αυτό που σου θυμίζει να είσαι νέος. Αυτό μου λέει η μουσική”.
Μάριος Σιχλιμίρης, α’4
“Η μουσική είναι φαντασία, μουσική είναι αρμονία, μουσική είναι απογοήτευση, μουσική είναι ένα αίσθημα, μουσική είναι έκφραση, μουσική είναι θυμός, μουσική είναι απόγνωση, μουσική είναι έρωτας, μουσική είναι χαρά, μουσική είναι παρηγοριά, μουσική είναι ένας τρόπος ζωής, μουσική είναι κάτι πάνω από κάθε φαντασία”.
Χαρούλα Χατζηγεωργίου, α’4
“Αχ μουσική…πόσο ωραία και γλυκιά είσαι! Μόλις ξεκίνησα να σε μάθω, αμέσως κατάλαβα ότι μαζί θα περάσουμε πολύ ωραία. Και τώρα, μετά από 6 χρόνια, δεν θέλω να σε αποχωριστώ. Είσαι το χόμπυ μου και η ζωή μου μουσική“.
Δάφνη Κοσκερίδου, α’2
“Μουσική για μένα είναι μια μεγάλη θάλασσα από τράγούδια και όργανα. Ένας μεγάλος χορός. ένα κόσμος ξεκούρασης και χαλάρωσης“.
Ιωάννης Κασαπίδης, α’2
“Μουσική για μένα είναι ένα κομμμάτι από τη ζωή μου. Μου αρέσει να ακούω και να παίζω γιατί με χαλαρώνει. Όταν ακούω, αφήνω τη φαντασία μου ελεύθερη να ζωγραφίζει και να μου φέρνει καλές και λυπητερές μνήμες στο μυαλό. Άλλοι στίχοι με κάνουν να γελάω και άλλοι να κλαίω. Όταν παίζω κάποια τραγούδια και χαλαρώνω, το σώμα μου είναι εκεί αλλά το μυαλό μου είναι αλλού“.
Ωραιοζίλη Κατσιούλη, α’2
